BluesMaster | Goin' down slow ...

Op een van de grootste blues festivals in Frankrijk, het meerdaagse Cognac Blues Passions, speelde deze zomer onder meer de 82 jarige Amerikaanse blues veteran Hosea Hargrove deze schitterende laidback versie van een welbekende blues classic, kundig terzijde gestaan door de band.

Hosea Hargrove - Nine Pounds Steel

De Amerikaan singer-songwriter James Taylor is een zeer gerespecteerde muzikant, maar niet speciaal bekend vanwege zijn voorliefde voor pure blues. Toch wil ik graag een oude classic van hem voorstellen, die hij al in 1970 schreef voor zijn allereerste album Sweet Baby James en dat sindsdien een bijna vast onderdeel is van zijn concert repertoire.

Een wel heel mooie uitvoering werd in 1979 vastgelegd, niet in het minst omdat hij zich liet begeleiden door een band met grote namen, die de uitvoering gezamenlijk naar grote hoogten stuwden. De moeite waard dus weer om er even voor te gaan zitten ...

James Taylor - Steamroller Blues

James Taylor - Vocals, Guitar
Waddy Wachtel - Guitar
Don Grolnick - Keyboards
Danny Kortchmar - Guitar
Russ Kunkel - Drums
David Lasley - Background Vocals
Arnold McCuller - Background Vocals
David Sanborn - Saxophone
Lee Sklar - Bass

Alweer een aanwinst voor de categorie IOBM™, de Amerikaanse Laurie Morvan, die zo'n druk tourschema heeft in haar vaderland, dat we haar in onze contreien hoogstwaarschijnlijk niet snel zullen kunnen zien. Ze timmert al even aan de weg, heeft 4 zelf geproduceerde albums uit met voornamelijk eigen werk en is een zeer getalenteerde gitariste met een uitstekende stem. Ten bewijze hier van staan op haar site vele unaniem lovende kritieken uit de vakpers en een lijst van prestigieuze onderscheidingen. Hier kunt o.a. over haar te weten komen, dat zij een zeer sportief type is en bovendien een volledig gebrevetteerd pilote. Maar haar voorliefde voor de muziek zat er al vroeg in en nadat zij in aanraking kwam met de muziek van Stevie Ray Vaughan had zij haar roeping gevonden.

Genoeg nu, u popelt om onderstaande video te kunnen bekijken, die een mooie slow blues laat zien, gespeeld tijdens een recent optreden in een van de vele Amerikaanse blues clubs waarin artiesten als Laurie doorgaans optreden om hun brood te verdienen. Zoals u straks zult zien is ze niet bang om haar kunnen uitgebreid in de zaal te demonstreren, working the crowd ...

Laurie Morvan Band - Living In A Man's World

Ik had al veel eerder aandacht moeten besteden aan The Queen of Polish Blues, Magda Piskorczyk, die vanwege haar bijzondere donkere timbre ook bekend staat als La Voix Noire au Costume Blanc. Zij is een veelbekroonde artieste, o.a. driemaal Female Vocalist of the Year, tourt al jaren langs de Europese blues podia en heeft inmiddels een viertal albums doen verschijnen. Zij is ook iemand die haar publiek doorgaans graag betrekt bij haar optredens, zoals u op veel video's die van haar op YouTube voorhanden zijn kunt zien & horen.

Dat laatste is niet het geval in bij onderstaande prachtige bluesy ballad, afkomstig van haar meest recente cd getiteld African Groove en uitgevoerd tijdens een optreden op een Pools blues festival vorig jaar, slechts begeleid door vaste gitariste Aleksandra 'Ola' Siemieniuk. Zoals bekend ben ik niet iemand van teksten, maar daarentegen gevoelig voor een aansprekende melodie en het zal u, in dit licht bezien, dan ook niet verbazen dat ik deze song buitengewoon waardeer. Hetzelfde verschijnsel als bij een mooie fado ...

Magda Piskorczyk - Mansane Cisse

Hij is hier al eens eerder verschenen, de Amerikaanse gitarist Jimmy Thackery, inmiddels al bijna 40 jaar in het vak waarvan de laatste 20 met zijn eigen band, The Drivers. Hij is een van die zeldzaam begenadigde talenten, die het doen voorkomen alsof het virtuoos bespelen van de gitaar eigenlijk kinderwerk is. Vanzelfsprekend staat hij in mijn persoonlijke top 10 van dit instrument en met inmiddels zo'n 2 dozijn albums op zijn naam is er genoeg te genieten.

Jimmy heeft er duidelijk zin in en gebruikt de eerste twee minuten van deze clip om de vingers even los te maken. Vervolgens ruim een kwartier lang een instrumentale demonstratie van zijn kunnen, waarbij hij de meest fantastische en originele licks de revue laat passeren, ondersteund door een zeer solide band. Smullen voor de liefhebbers dus weer.

Jimmy Thackery & The Drivers - It's My Own Fault