Niet de eerste Italiaanse blues gitarist die wij hier aan u voorstellen, maar zeker wel een van de allerbeste : Rudy Rotta, tegenwoordig woonachtig in Zwitserland. Met een dozijn albums op zijn conto is hij al tientallen jaren een graag geziene gast op vele internationale festivals en in de betere blues clubs.
Deze prachtige instrumental, gefilmd tijdens een optreden uit 2007 in Cafe Restaurant Corso in het Oostenrijkse Seefeld in Tirol, illustreert waarom de Europese tak van de Amerikaanse gitaar fabrikant Fender hem een eigen Stratocaster signature model waardig heeft gevonden, een eer die gewoonlijk alleen de allergrootsten te beurt valt.
Rudy Rotta: guitar and voice Fabio Russo: hammond and keyboards Carmine Bloisi: drum Marco Polidori: bass
Twee welbekende Amerikaanse artiesten, de zangeres Beth Hart en de gitarist Joe Bonamassa besloten onlangs samen te werken voor een album met de titel Don't Explain, waarvan u hier en hier recensies kunt lezen. Ik kijk met hoge verwachtingen uit naar dit album, omdat ik Beth tot mijn favoriete zangeressen reken en Joe tot mijn favoriete gitaristen. Vanzelfsprekend hebben ze eerder prominent op deze pagina's gefigureerd, zoals u zich zult herinneren.
Inmiddels zijn beiden aan een promo tour in de VS bezig en van een recent optreden in The Echoplex te Los Angeles is inmiddels videomateriaal verschenen op het onvolprezen YouTube. Het was voor mij niet echt moeilijk een keuze te maken : natuurlijk vindt u hieronder een indrukwekkende cover van een Brook Bentonclassic die in de loop der tijd door vele bekende artiesten op het repertoire is genomen, voor het eerst door Bobby Bland in 1959. Een prachtige song die op Beth's lijf is geschreven ...
De Amerikaanse rock zangeres (type IORM™ met powerhouse vocals) Jessie Galante was een paar maanden geleden weer in Europa (ze is er een graag geziene gaste) om o.a. in muziekcafé Woetsjtok in het Limburgse Brunssum haar visitekaartje af te geven. Voor de korte tour had ze gekozen voor Nederlandse begeleiders van wie met name gitarist Joop Wolters een uitstekende indruk maakte.
Elk jaar in september organiseert de uiterst prestigieuze Duitse mondharmonica fabrikant C.A. Seydel Söhne in haar standplaats Klingenthal een meerdaags Internationales Mundharmonika-festival. Tijdens de editie van 2008 speelde een Duitse band met de naam Shades Of Blue op 20 september in een plaatselijk hotel deze prachtige blues, voor de gelegenheid versterkt met 2 muzikanten van het eveneens Duitse gezelschap DEKAdance. Allemachtig prachtig !
Shades Of Blue - Walking & Crying
Shades Of Blue : Michael Kusche - guitar, vocals Johnny Pickel - bass Olaf Böhme - harp DEKAdance : Brian Hugh Warner - trombone Jens Brugger - sax
Helemaal niks aan toe te voegen eigenlijk, deze prachtige slow blues, uit gevoerd door de Amerikaan Shawn Pittman en kort geleden ten gehore gebracht op het in Spaans Baskenland georganiseerde Hondarribia Blues Festival. Indrukwekkende demonstratie van ingehouden guitar wizardry, prachtig ondersteund door een effectieve ritme sectie.
