Canned Heat dateert al van 1965 en heeft sindsdien een keur van muzikanten haar gelederen zien passeren. In 1968 verscheen als B-kant van een single het nummer Christmas Blues, in een boogie arrangement, dat pas 35 jaar later bij een groot publiek bekend zou worden toen Heineken het enkele jaren achtereen voor een Kerst commercial gebruikte.
De hiervan weer afwijkende slow blues versie, die u hier kunt beluisteren, heeft als special guestDr. John op piano. Helaas is er van deze specifieke versie geen video, maar dat zou wellicht alleen maar afleiden van de boodschap ...
Canned Heat - Christmas Blues
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest versionhere. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
It's Christmas time, pretty baby, But it's raining in my heart ...
2010 : wat mij betreft een jaar om snel te vergeten ...
Tijdens een sessie voor het Amerikaanse muziekprogramma Austin City Limits in 1983 vonden Stevie Ray Vaughan, broer Jimmie, mondharmonica virtuoos Kim Wilson en The Queen of Texas Blues, zangeres Angela Strehli elkaar om deze magistrale slow blues ten gehore te brengen. Beslist de moeite waard om er even rustig voor te gaan zitten.
Absoluut indrukwekkende cover door Otis Taylor van de u welbekende song van Jimi Hendrix. Bijzondere rollen zijn weggelegd voor Chuck Campbell, die de 'traditionele' gitaar partij voor z'n rekening neemt middels een steel guitar en violiste Anne Harris, die ons op een prachtige solo trakteert en het nummer een wel zeer bijzondere meerwaarde geeft. Ik vermoed dat Jimi deze wel heel aparte interpretatie zeer zou hebben kunnen waarderen ;-)
Er zijn van die ontdekkingen die alle muzikale tegenvallers op YouTube in één keer goed lijken te maken en vandaag vindt u er hier eentje. Het gaat om de de Noorse blues gitarist Vidar Busk, wiens adembenemende demonstraties op een afgeleefde Stratocaster hem spontaan in mijn persoonlijke Top 10 van Blues Gitaristen Aller Tijden hebben doen belanden. Het pleit niet echt voor mij dat Vidar al vele jaren op internationale podia speelt en ik tot voor kort nog nooit van hem had gehoord. De thans 40 jarige gitarist is al op 13 jarige leeftijd begonnen, heeft op zeer jonge leeftijd 4 jaar door de VS getourd en met vele bekende muzikanten opgetreden alvorens naar Noorwegen terug te keren en met eigen bands verschillende muzikale stijlen te beoefenen. Het resulaat zijn enkele goed ontvangen, gevarieerde albums en meerdere prestigieuze Noorse music awards.
U zult het vooralsnog met deze schaarse informatie moeten doen, want het wordt hoog tijd om te gaan genieten van iemand die, bij wijze van spreken, de liefde bedrijft met zijn gitaar, volgens mij de enige manier om daaraan zulke weergaloze klanken te ontlokken. Wat mij betreft komt Vidar met stip uit het niets binnen tussen andere persoonlijke parels als bijvoorbeeld Roy Buchanan, Danny Gatton of Ronnie Earl. Allemaal bij het grote publiek relatief onbekend, maar daarom door mij niet minder bemind.
Ga er even goed voor zitten en u zult het met me eens zijn, dat het hoog tijd wordt om deze fenomenale muzikant zo snel mogelijk naar Nederland te halen. De beide video's hier zijn gemaakt tijdens een optreden in Rusland in 2005.
Nu we toch even van het blues pad zijn afgedwaald, maak ik snel van de gelegenheid gebruik om u voor te stellen aan alweer een muzikaal gezelschap uit Oostenrijk, de Gobal Kryner. Zij vertegenwoordigen de stroming Neue Volksmusik of Alpenrock, net als een duo waarover ik al eerder schreef. En geloof het of niet, de zangeres - stro blond deze keer, dat wel - heet natuurlijk Sabine. Dat kan haast geen toeval zijn, hoor ik u denken, maar dat is het toch !
Zij geven aan bekende songs uit de pop en jazz een Oberkrainer-Sound via o.a. de accordeon en enkele blazers met hun karakteristieke sound. Zij nemen zichzelf niet al te serieus en laten ons weten wat hun muzikale doelstelling is :
'Sechs Musiker aus den unterschiedlichsten Ecken sind nun angetreten, 1. den Oberkrainersound aus der Bierzeltseligkeit in ein seriöses World-Music-Genre zu übersetzen, 2. den Spielwitz dabei nicht zu verlieren und 3. zu beweisen, dass jedes Lied, jede Melodie aus Pop, Jazz und Klassik verkrainert werden kann.'
Ikzelf kan me geheel vinden in een comment op YouTube :
Wahnsinnsband !
Het verdient aanbeveling de trombone intro te beluisteren op stevig volume via uw allerbeste koptelefoon ... even geduld, daarna komt de band los !
