The Ford Blues Band is een initiatief van Patrick Ford (drums) en bestaat sinds 1988. Van de 3 muzikale Ford broers kent u waarschijnlijk gitarist Robben en heel misschien Mark, een uiterst verdienstelijke blues harmonica speler. In verschillende samenstellingen is sindsdien getourd en zijn verschillende albums uitgebracht. Gedurende de eerste Europese tour kon Mark Ford jammer genoeg niet mee en werd hij vervangen door Andy Just. Dat dit beslist geen kwalitatieve verslechtering is geweest moge blijken uit het feit dat Andy nadien simpelweg nooit meer weg is gegaan. Hieronder kunt u genieten van een uitzonderlijk soulful geblazen nummer, dat de band in 1998 ten gehore bracht in het Duitse muziekprogramma Ohne Filter- Musik Pur. Zeldzaam mooi, kippenvel ...
Een paar maanden geleden kwam ik op een van m'n omzwervingen op YouTube (muziek) terecht bij een filmpje van Saint Jude, een nog niet erg bekende band uit Londen die bezig lijkt aan een geweldige opmars. Het gegeven dat o.a. Stones gitarist Ron Wood een fan is, die zelfs bij een club gig in London spontaan een nummer op podium heeft meegespeeld lijkt hier zeer aan te hebben bijgedragen en aanwezigheid van niemand minder dan Jimmy Page bij een van hun concerten zal ook niet voor verkeerde publiciteit hebben gezorgd.
De Zweedse band Blue Thrill speelt hier op het grote Zweedse Åmål Bluesfest in 2008 een adembenemende cover van de klassieker Ball & Chain, die we natuurlijk het best kennen in de uitvoering van Janis Joplin. ( self hosted video )
De band bestaat uit :
Cecilia Ringkvist - lead vocal, Seppo Riutanheimo - guitar, Robert Sandvik - organ, Alf Kling - saxophone, Jocke Ragnebro - bass, Per Ek - drums
De Amerikaanse gitarist Duke Robillard geniet onder kenners terecht een grote reputatie en is gelukkig ook regelmatig in Europa live te bewonderen. Velen kennen hem van zijn periodes bij gerenommeerde bands als Roomful of Blues of The Fabulous Thunderbirds. In ruim 30 jaar heeft hij een zeer omvangrijke muzikale catalogus opgebouwd.
In deze opname uit 1988 zien we hem in de Duitse muziekprogramma Ohne Filter - Musik Pur een indrukwekkende hommage spelen aan een van zijn grote voorbeelden, de u welbekende T-Bone Walker. Een prachtige slow blues ...
Een van die toch vrij zeldzame gelegenheden waar een cover het origineel van Screamin' Jay Hawkins zo goed als volledig overschaduwt. En geheel terecht wat mij betreft, want hoe geweldig Jay's versie ook mag zijn, dit is in mijn beleving misschien wel het beste nummer dat ik ken. De band, ook bekend als CCR, heeft in verrassend korte tijd een indrukwekkende serie hits geproduceerd, die inmiddels vrijwel allemaal de status van tijdloze rock classics hebben verkregen. Alweer jarenlang tourt de grote man, John Fogerty met eigen band en als hij een ruime selectie CCR hits speelt en je luistert met ogen dicht is het niet van 'echt' te onderscheiden, zoals ik enkele jaren geleden zelf heb mogen ervaren in de Heineken Music Hall te Amsterdam.
Er is merkwaardig genoeg niet echt veel live video materiaal van hen beschikbaar dat visueel de moeite waard is, en dat geldt eigenlijk ook voor het beste dat ik heb kunnen vinden van het nummer in kwestie. Doe dus eventueel gerust de ogen dicht bij het genieten van dit absoluut fenomenale nummer ...
Creedence Clearwater Revival - I Put A Spell On You (1972)
