Rond 1978 werd mijn aandacht getrokken door een Nederlandse band, Renée & The Alligators, met een bijzonder lekker in het gehoor liggende cover van een classic van Brenda Lee. De band werd aangevoerd door een van onze beste gitaristen, René Nodelijk, en het nummer werd gezongen door zijn vrouw, de oogverblindende Anja Exterkate. Een gouden combinatie, zo bleek al snel, want de groep was enkele jaren lang niet alleen nadrukkelijk in onze hitlijsten aanwezig, maar vierde ook - met name - triomfen in Duitsland. Voor die tijd was het met een privé vliegtuig vliegen naar diverse optredens aldaar beslist niet gebruikelijk voor een Nederlandse band. Maar liefst 3 optredens ( 1978, 1979 & 1980 ) volgden in het prestigieuze Duitse muziekprogramma Musikladen en ze verschenen zelfs op tv voor het Oost-Duitse muziekprogramma Ein Kessel Buntes. De plotselinge sterren status met de daarbij behorende aandacht werd nuchtere Anja ( inmiddels beter bekend als Renée ) zowaar even teveel, maar gelukkig is uiteindelijk alles toch weer helemaal goed gekomen. De band is nog altijd actief en Anja is inmiddels een buitengewoon aantrekkelijk ouder meisje ;-)
Hieronder ziet u schitterende beelden van 2 verschillende optredens in Musikladen, misschien de best bewaarde videobeelden van de groep uit die roerige jaren. Het origineel van de 'bonus' video is natuurlijk van Jerry Lee Lewis.
Het wordt weer eens tijd voor een schitterende soulful slow blues, deze keer eentje van de hand van Percy Mayfield, genaamd Please Send Me Someone To Love. Deze opname is gemaakt bij een uitzending van dat fantastische Duitse muziekprogramma Ohne Filter - Musik Pur en dateert uit 1995.
Sterren van deze uitvoering zijn de Amerikaanse zangeres Maria Muldaur en de Amerikaanse gitarist Amos Garret. Maria is al sinds de 60'er jaren aan de slag als zangeres en heeft inmiddels een welverdiende, meervoudig bekroonde reputatie opgebouwd en Amos is ook al tientallen jaren actief. Hij en Maria hebben elkaar in 1970 ontmoet en een tijd in dezelfde band gespeeld, zijn nadien allebei hun eigen weg gegaan, maar kwamen elkaar in de daaropvolgende jaren - niet toevallig - regelmatig tegen. Het schitterende resultaat van zo'n incidentele samenwerking ziet u hier : de fabelachtige stem van Maria, subtiel ondersteund door het al even indrukwekkende gitaarwerk van Amos ...
Maria Muldaur & Amos Garrett - Please Send Me Someone To Love
Zoals bekend ben ik ook een liefhebber van rockabilly en heb ik u in een aantal eerder verschenen posts uitgelegd wat ik er zo leuk aan vind. Momenteel is zelfs een complete familie uit Londen bezig Europa en de VS stormenderhand te veroveren met hun aanstekelijke muziek. Deze band, Kitty, Daisy & Lewis, is genoemd naar 2 zussen en hun broer, Kitty (17), Daisy (21) & Lewis (19), maar ook vader en moeder spelen vrijwel altijd mee, resp. op gitaar en staande bas. Op praktisch elk Europees muziekfestival van enige reputatie ( waaronder ons eigen Lowlands ) hebben zij inmiddels gespeeld en hun agenda is nog altijd volgeboekt !
Kitty, Daisy & Lewis komen uit een muzikaal nest, zoals u via de getoonde links hebt kunnen lezen en bespelen elk, ondanks hun jeugdige leeftijd, verschillende instrumenten. Hun allereerste album is door Lewis op vintage analoge apparatuur opgenomen in de Exchange Mastering Studios van zijn vader en zo hoort het natuurlijk ook.
Kitty, Daisy & Lewis zien er, zoals het rockabilly aficionados betaamt vanzelfsprekend tijdens optredens uit om door een ringetje te halen, compleet in fifties outfits met bijbehorende pin up hairstyles. Hier laten zij een geweldige cover horen van een oorspronkelijk nummer van Canned Heat. Deze opname is gemaakt in een Amerikaanse radiostudio gedurende hun recente Amerikaanse tour, waarin zij openden voor de gerenommeerde band Coldplay. Voor de goede orde : Kitty links ( zang & harmonica ) en Daisy rechts ( zang & drums ), Lewis aan de barrelhouse piano. De zusjes maken overigens altijd - als gimmick - gebruik van 1, enigszins onhandig geplaatste microfoon, maar dit geeft, zoals u kunt zien, soms leuke inkijkjes : Daisy heeft ze vrij los in de tas ;-) Genoeg informatie nu, let's rock !
Nog een prima Amerikaanse zangeres die we hier niet echt kennen, Ginger Leigh. Ze komt uit een muzikale familie, begon al op haar 9e jaar met optreden en heeft inmiddels 8 cd's op haar conto. Ze is thuis in praktisch alle muzikale stijlen en zingt met het grootste gemak rock, pop, blues, jazz, country of R&B.
Zij zingt hier een meer dan uitstekende bluesy cover van een mooi nummer dat we kennen van Randy Newman.
Graag stel ik u hier een u waarschijnlijk onbekende Amerikaanse gitariste voor, Teresa Russell. Zij loopt al een aardig tijdje mee, zoals u op haar site kunt lezen (en houdt derhalve haar leeftijd graag voor zichzelf) en heeft in de loop der jaren niet alleen met vele bekende artiesten gespeeld, maar ook een indrukwekkende reputatie opgebouwd.
" ... the most awesome female rock guitarist ... ever!"
Ze is thuis in alle genres, zoals het een goede gitarist(e) betaamt en speelt buiten haar vele solo optredens ook nog regelmatig in 2 bands, <a href="Cocobilli en Acadania.
Let maar niet op haar enigszins oubollige permanent, wellicht een ode aan de in de jaren 80 populaire stijl 'big hair', maar concentreert u zich even op haar formidabele gitaarwerk in (alweer) een cover van die bekende hit van Jimi H. die op het CV van elke zichzelf respecterende gitarist prijkt. Teresa heeft de klasse om het nummer niet slaafs te kopiëren, zoals zovelen doen, maar weet er een eigenzinnige draai aan te geven. Jimi would approve, I'm sure ...
Teresa Russell - Red House
Voor het geval u er geen genoeg van kunt krijgen en graag meer wilt zien hier handige links naar haar YouTube video's.
