Onze Ierse vriend Gary Moore draait al geruime tijd mee en heeft in de loop der jaren meerdere gitaar-muzikale genres beoefend. Kijkt u gerust eerst even hier als u zich snel wilt oriënteren ... Hoe u daarover ook mag denken ( violen in bluesnummers ? ), niemand kan ontkennen dat hij de gitaarsnaren als weinig anderen kan bespelen. Een prachtig recent voorbeeld laat zien dat hij het nog niet verleerd is : een schitterende live uitvoering van weer een Jimi H. klassieker :
Voor afgelopen zondag, 17 mei, waren er kaarten aangeschaft voor alweer een 'meisje van de blues', de Amerikaanse zangeres Dana Fuchs. Zij is de voorbije maanden regelmatig in onze contreien op tournee geweest en heeft met haar optredens, zo is de consensus in bijna alle recensies, een uitstekende indruk achtergelaten. Ook qua muziek dus !
Er is ook veel materiaal van Dana op YouTube te vinden en haar cover van de Etta James classic 'I'd Rather Go Blind' mag er beslist zijn.
Dana is tevens geschikt bevonden voor de liefhebbers van Janis Joplin en Beth Hart, dus we konden hier wel een select gezelschapje voor op de been brengen. Margreet, Piet, Vincent en Esther wilden mij wel vergezellen op een tripje naar de Eindhovense rocktempel De Effenaar, de 'plaats delict'.
( NB : dit is een recensie van een concert dat precies 1 jaar geleden plaatsvond ... )
Een greep in de statiegeldpot enkele maanden geleden bleek voldoende voor de aanschaf van een kaartje voor genoemde optredens en, nog nauwelijks hersteld van de oogverblindende verschijning op de tv van Salma Hayek de voorafgaande donderdagavond, toog ik derhalve bijtijds naar het aan de Oudegracht gelegen Tivoli. Prima weer gelukkig.
Ondanks het feit dat de deuren van Tivoli al enige tijd open waren bleek de forse rij belangstellenden nog niet geheel verwerkt en kon ik rustig de tijd nemen om een indruk te krijgen van de gemiddelde bezoeker. Die blijkt niet makkelijk onder één noemer te vangen : groepjes jonge, vroegrijpe giechelmeisjes ( plichtmatig in zwart, met de mobieltjes in de aanslag ), stelletjes ( voor de gelegenheid gehuld in de mooiste outfits van hun favoriete band ), loslopende hard core fans ( praktisch allemaal gekleed voor de gelegenheid ) en ook 'oudere jongeren' ( sommigen uitgemonsterd in vaal gewassen shirts van mysterieuze bands - dit geeft hen enorm veel street cred ).
