Culemborg Blues - 23-08-2014

Het was alweer jaren geleden dat ik mij geroepen voelde een editie van Culemborg Blues bij te wonen. Gedurende die periode was er, naar mijn mening, een te grote blues armoede en vooral een overdaad aan (mij nietszeggende) rock en bluesrock. Maar in de lineup van de 2014 editie stonden toch een paar artiesten die ik erg graag eens live wilde zien.
Ze komen merendeels in dit verslag langs.

Het zag er eerder in de week, qua weersverwachting, niet al te best uit, maar ik kan alvast verklappen dat de weergoden het blues publiek goed gezind zijn geweest : veel blauw in de lucht, strak zonnetje erbij, uiteindelijk hebben we vrijwel geen last van regen gehad. Vriendin Margreet had zich, geheel belangeloos, aangeboden als taxichauffeur van dienst en bracht vrienden Vincent, Frans en mijzelf keurig op tijd in het altijd gezellige Culemborg.
more

Tina S. - The Loner

Als ik goed heb geteld is dit alweer haar 5e optreden op deze pagina's : de thans 15 jarige Fran├žaise Tina S., over wie we helaas zo weinig weten. Maar ik kan zelden of nooit om haar nieuwe clips heen en deze fantastisch goede cover van een nummer van wijlen Gary Moore mag er dan ook zijn. Adembenemend ...

Tina S. - The Loner

Jon Trout - Blues For My Father

Zij die het blues nieuws met enige aandacht volgen, weten dat Walter Trout al geruime tijd ernstig ziek is. Om de hoge kosten van zijn operaties (o.a. een levertransplantatie) enigszins te kunnen dekken spelen zijn ontelbare vrienden overal benefit concerts.

Dat zijn familie zeer met zijn lot begaan is zal geen verrassing zijn, maar ik wist niet dat zijn zoon Jon, die qua uiterlijk een jongere versie van zijn vader is, zelf een zeer verdienstelijk blues muzikant is. Hier ziet u hem, samen met de band van zijn vader, en met ondersteuning van de ook in ons land bekende Engelse gitarist Danny Bryant, met een mooie slow blues, opgedragen aan zijn vader.

Jon Trout - Blues For My Father

Nikki Hill Band - Whole Lotta Rosie & Sweet little Rock and Roller

Vandaag weer een vondst waar ik enorm blij van word. Het is de Amerikaanse band rond zangeres Nikki Hill en haar echtgenoot Matt, een gitarist van niet geringe kwaliteiten. U ziet hen op onderstaande foto (click to enlarge).

xyz

In hun eigen land zijn zij inmiddels graag geziene gasten in clubs en op festivals, maar in Europa hebben zijn nog maar nauwelijks opgetreden. Maar dat die enkele optredens als een bom zijn ingeslagen bij het publiek kunt u bv. lezen in de recensie van hun verschijnen kortgeleden op Blues Peer, bij onze zuiderburen. Waarom wordt u wel duidelijk bij het zien van de onderstaande clips. Muzikaal positioneren zij zich als roots rock'n'roll, maar een paar covers van bekende classics gaan erin als koek, als je zo'n geweldige strot en stage presence hebt. Uiteraard staat zij op mijn verlanglijstje.

Nikki Hill Band - Whole Lotta Rosie

Nikki Hill Band - Sweet little Rock and Roller

bonus : volledig optreden op Scream Festival 2013 -recommended

The BluesBones - Voodoo Guitar

Onze zuiderburen timmeren al jaren flink aan de weg met een aantal internationaal gereputeerde blues bands, die ook in onze contreien graag geziene gasten zijn in het circuit. The BluesBones zijn daarvan een uitstekend voorbeeld. Een samensmelting van een aantal Belgische blues veteranen resulteert in een cocktail die naar meer doet smaken.

Ik koos voor een live uitvoering van die sublieme slow blues van hun debuutalbum uit 2012, het jaar dat zij ook de Publieksprijs wonnen op de Belgian Blues Challenge. Filmpje wordt soms een beetje verstoord door een langzaam ronddraaiende spot op de achtergrond, die af en toe recht in de cameralens schijnt. Gewoon niks van aantrekken, de song wordt er gelukkig niet door bedorven. Ik probeer de mannen eind dit jaar eens live te zien.

The BluesBones - Voodoo Guitar