Magnus Berg - How Blue Can You Get

Pas 18 jaar oud en pas een paar maanden geleden z'n middelbare school afgemaakt : ik heb het over de jonge Noorse gitarist Magnus Berg. Maar muzikaal gezien heeft hij desondanks de afgelopen jaren niet stil gezeten en heeft hij zijn thuisland intensief bereisd met z'n eigen band en moeite gedaan om zijn idolen te ontmoeten. Tijdens aan vakantie in Florida wierpen zijn contacten met de Amerikaanse blues scene vruchten af en kreeg hij onverwacht een platencontract aangeboden. Zijn album Cut Me Loose werd alom lovend besproken en kortgeleden overschreed hij de grens en trad met veel succes op tijdens het gratis 3-daagse festival Swing Wespelaar in België. De onderstaande clip is van zijn optreden aldaar.

Magnus Berg - How Blue Can You Get

Culemborg Blues - 22-08-2015

Toen de lineup van Culemborg Blues 2015 bekend werd zag ik voldoende aantrekkelijke aanknopingspunten om er ook dit jaar weer heen te gaan. Het gezelschap was klein maar fijn, in feite een herhaling van vorig jaar : (blues)vrienden Margreet - die zich belangeloos als chauffeur van dienst opwierp - en Vincent. Vriend Frans, kwam op eigen kracht naar C'borg en meldde zich wat later bij ons. Het beloofde een van de mooiste zomerse dagen van augustus te worden en op mijn verzoek zorgden we ervoor ruim op tijd aanwezig te zijn, om de verwachte parkeer drukte voor te zijn.

xyz
more

The Black Lillies - Mercy

Even ter afwisseling een song van de Amerikaanse roots band The Black Lillies. Speciaal voor de liefhebbers van old school country. Een mooie sultry, soulful ballad met close harmony singing van Cruz Contreras en Trisha Gene Brady. Helemaal niks mis mee op z'n tijd ...

The Black Lillies - Mercy

Sam Brown - Drown In Your Own Tears

Ik schaam me diep dat ik er pas na ruim 7 jaar achter kom dan een van m'n favoriete zangeressen, de Engelse Sam Brown haar vak niet meer kan uitoefenen om medische redenen. We kennen haar allemaal van haar wereldhit Stop! uit 1989. Ik zag haar daarna regelmatig als zangeres bij Jools Holland's Rhythm and Blues Orchestra maar haar CV is veel omvangrijker en indrukwekkender.

Via comments bij diverse van haar YouTube clips werd ik er vandaag opmerkzaam op gemaakt dat zij in 2007 haar stem kwijt is geraakt en sindsdien voornamelijk de ukelele bespeelt :

Q : How is your voice doing – we know you had some difficulties with it – can you tell us what happened and how you are feeling now?
A : I feel fine, one must move forward. But my voice is getting worse rather than better. I still don't know what's wrong with it, but I can't get vocal cord closure and achieve the proper pitch simultaneously. It feels like there are some muscles that aren't working. It's not just my singing voice, it's my speaking voice too, and some days are better than others. I suppose I'm waiting!
Q : I think it might be unclear to fans: you still sing, despite the difficulties you’ve had with your voice, right?
A : Well, I wouldn't call it singing. No, I don't sing professionally at all now. I have to 'croak' along to the uke club, so that they know where they are, and I have to teach them melodies and harmonies. But it's not really singing!

Wat ontzettend triest : misschien wel het ergste dat iemand kan overkomen in de bloei van een geweldige zang carrière.

Hoog tijd dus om even het geheugen op te frissen en te laten horen wat een fabelachtige zangeres zij ooit is geweest ...
Met Jools, Oudejaars avond show op de BBC in 1999.

Sam Brown - Drown In Your Own Tears

Christelle Berthon - Summertime

Het is eindelijk weer een zomer om een traditie in ere te herstellen middels een cover van een van de bekendste songs van George Gershwin. Deze keer met een van mijn favoriete mondharmonica speelsters, die u hier al vaker hebt gezien, de Française Christelle Berthon.

Christelle Berthon - Summertime